Biologiczne sieci neuronowe w mózgu mają niezwykłą umiejętność zmieniania siły połączeń synaptycznych między neuronami w odpowiedzi na doświadczenie. Zjawisko to nazywa się neuroplastycznością i jest ciągłym procesem.

Kortyzol może nam się kojarzyć z substancją, która zalewa mózg i go niszczy. Natomiast to on przygotowuje nasz organizm do wyzwań i wyostrza uwagę. Jego uwolnienie zaczyna się na skutek aktywacji osi HPA. To fascynująca podróż do gotowości.

W tak skomplikowanej architekturze, jaką jest mózg, istnieje pewien strażnik, który obserwuje i nadaje znaczenie napływającym bodźcom, aby odpowiednio przygotować organizm i dać sygnał dalej do mózgu, w jakim położeniu jesteśmy. Tym strażnikiem jest ciało migdałowate – parzysty wartownik.

Neurony w naszym mózgu wykonują mrówczą pracę – są zajęte cały czas. W zależności od tego, co robimy: czy przytulamy się do ważnej dla nas Osoby, czy słuchamy trudnego, ale pasjonującego wykładu, czy po prostu sięgamy po kubek z kawą, zakończenia aksonów uwalniają kaskadę neuroprzekaźników

Nawet gdy odpoczywamy, nasz mózg jest czujny. Neurony w stanie gotowości oczekują sygnału, aby wykonać zleconą pracę. A ta praca to komunikacja między nimi, dzięki której wykonujemy szereg złożonych zadań nie będąc świadomym, co dzieje się w naszej głowie.

Nie jesteśmy świadomi tego, jak bardzo zajęty jest nasz mózg w każdej sekundzie naszego życia. Wszystkie czynności, które wykonujemy zależą od impulsów elektrycznych, które są podstawą naszego funkcjonowania. A to wszystko dzieje się w skomplikowanych sieciach w naszym mózgu.